در انتهای قلب غریب من  کوچه ای است!باریک اما باصفابادرختانی پر از اقاقیماجد05-03-1400-------------------------------------------------------------------------ممنون از دوستانی که بیادم بودن و کامنت گذاشتنقربان شماماجد 05-03-1400------------------------------------------------------------------اگرچه شرایط موجود باعث شده که همه در حصار خودساختهمحبوس شویم و اگرچه بوسه و بغل شده آرزوی دست نیافتنی هر انساناما باز هم زندگی "آتشگهی دیرینه پابرجاست"دوباره آغوشها گرم خواهند شد و دوباره زندگی زیبا...ماجد07-04-1400

میدانمروزی دوباره از آسمانبوسه میبارد...بسیار...بسیار...و روزی دوباره ،آغوشها از آغوشها ،سیراب میشوند...فراوان...فراوان...میدانمروزی دوباره دستها ، حلقه میشوند ،و حلقهها ، گرداگرد قلبها را میگیرند.و میدانم که امید ،چه زود، دلها را ، به آهنگ عشقی مینوازد...و عشق،به پاس رويشی نو ،در عمیق ترین روزنههای احساس...دوباره آواز خواهد خواند...

در میان کورانی از بوران تنهاییو گسترهای از عطر تلخ غربتچشمانتدوباره رنگ عوض کرد!و مندر آیینه دیدگانتمردی را دیدم که برچسب عاشق بر خود زده بود!و بدون چترزیر باران میرقصید...و حالا...آهنگی بخوانبا نت های زرد و نارنجیکه پاییز را خوشحال کندو هوا را معطرو امید را در شاخه های خشک درختان بیدار سازد.آهنگی که به رقص برگها بیاید!و به رقص آن مرد... ماجد1400-08-22